Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009
Αυτή την εγγραφή ήθελα να την κάνω εδώ και πολλές εβδομάδες και επιτέλους βρίσκω την ευκαιρία σήμερα. Μέσα στα χρόνια που περάσαν η Ιταλική μουσική μας κράτησε παρέα σε όλες τις στιγμές, καλές και κακές. Προσωπικά έμαθα πολλούς καλλιτέχνες, άκουσα εκατοντάδες άλμπουμ, αλλά κάποια απο αυτά ξεχώρισαν ιδιαίτερα. Είναι απο εκείνα τα άλμπουμ που προσωπικά θεωρώ κάθε κομμάτι τους κορυφαίο, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά σε άλμπουμ, και δεν βαριέσαι ποτέ να τα ακούς, αντιθέτως, τα έχεις πάντα μαζί σου. Σήμερα λοιπόν θα σας πω ποια άλμπουμ είναι τα καλύτερα μου και θεωρώ πως ο καθένας που ακούει Ιταλική μουσική πρέπει να έχει στην συλλογή του. Τα πιο πολλά άλμπουμ βέβαια είναι των τελευταίων ετών γιατί απο το 2004 άρχισα να ακούω ιταλική μουσική και η σειρά τους είναι τυχαία.
1) Νegramaro - Mentre tutto scorre
To 2005 οι Negramaro πάνε στο Sanremo εκείνης της χρονιάς με το τραγούδι "Mentre tutto scorre" κάνοντας μεγάλη εντύπωση. Λίγο μετά βγήκε και το ομόνυμο άλμπουμ χαρίζοντας στο γκρουπ την τεράστια επιτυχία που έχει σήμερα. Το άλμπουμ είναι διαμάντι, απο το "Tutto mentre scorre" μέχρι το "L'estate" και απο το "solo3min" μέχρι το "Nuvole e lenzuola" είναι ένα άλμπουμ που στιγμάτισε την πορεία των Negramaro αλλά και την Ιταλική μουσική γενικότερα. Απίστευτη μουσική και απίστευτοι στίχοι.
2) Ligabue - Nome e Cognome
O Ligabue δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι απο τους πιο γνωστούς και απο τους πιο αγαπητούς στην Ιταλία και φυσικά δικός μου αγαπημένος. Όταν το 2005 βγήκε το πρώτο single του δίσκου το "L'amore conta" έγινε πανικός με το τραγούδι αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί οτι ήταν μονάχα...μια μικρή γεύση για το άλμπουμ. Απο το πρώτο τραγούδι μέχρι το τελευταίο δεν μπορείς να σταματήσεις να χορεύεις στους ρυθμούς του και να μελαγχωλείς με τις μπαλάντες του. Ξέραμε πως ο Ligabue είναι τεράστιος καλλιτέχνης αλλά αυτός ο δίσκος έδειξε οτι δεν επαναπαύεται, αλλά γίνεται κάθε μέρα και καλύτερος. Αν πάτε σε ιταλικό δισκοπωλείο ζητήστε και αγοράστε το special edition του άλμπουμ, και μετά ειδοποιήστε με να έρθω να σας το κλέψω γιατί όταν το είδα εγώ, δεν είχα άλλα χρήματα να το αγοράσω! χαχα!
3) Vasco Rossi - Albachiara
Θα σας παω πολύ πίσω, στο 1979, αλλά δεν μπορείς με τίποτα να αγνοήσεις τον δίσκο που έκανε τον Vasco Rossi αυτό που είναι σήμερα. Και ο τίτλος του εξηγεί απο μόνος του το γιατί. Το τραγούδι "Albachiara" σήμερα θεωρείται χωρίς υπερβολή ο δεύτερος εθνικός ύμνος της Ιταλίας. Και μόνο αυτό φτάνει για να μπει στην λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ. Χωρίς να ξεχνάμε οτι όλα τα τραγούδια του είναι απο εκείνα τα αξέχαστα διαμάντια που θα ακούγονται πάντα σαν να είναι καινούρια. Ή για να το πω αλλιώς: Είναι Vasco Rossi. Τέλος συζήτησης.
4) Marco Masini - T'innamorerai
1993 και το πρώτο single "Vaffanculo" σοκάρει το ιταλικό κοινό. Για πρώτη φορά στην ιταλική μουσική κάποιος λέει ακριβώς αυτά που σκέφτεται, τα χώνει σε όλους και σε όλα, και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί το λογοκρίνουν. Το άλμπουμ "T'innamorerai" έμεινε έτσι μέσα στην ιστορία με το προαναφερθέν τραγούδι να είναι μέχρι σήμερα το πιο γνωστό τραγούδι του ενώ παράλληλα το άλμπουμ σφράγισε την κυριαρχία του στις αρχές του '90 και του άνοιξε τον δρόμο για το εξωτερικό. Απο τότε άρχισε να διχάζει τον κόσμο, με τους μισούς να τον λένε "προβοκάτορα" και τους άλλους μισούς να τον παραδέχονται που λέει την αλήθεια. Όπως και να έχει, είναι ορόσημο τόσο για τον ίδιο όσο και για την Ιταλική μουσική. Λεπτομέρειες δεν χρειάζονται, σαν αγαπημένος μου τραγουδιστής, σας γράφω συνέχεια για τον Marco Masini. Πάντως αν με ρωτήσετε ποιον δίσκο απο Marco Masini πρέπει να ακούσετε πρώτο, θα σας απαντήσω "ΟΛΑ!". Απλώς το συγκεκριμένο το διάλεξα μόνο επειδή είναι ορόσημο.
5) Biagio Antonacci - Convivendo (parte 1)
To "Convivendo" είναι ένα άμπουμ που εκδόθηκε σε δυο μέρη. Το πρώτο μέρος που έχω παραπάνω βγήκε το 2004 και με αυτό το άλμπουμ πλέον δείχνει την δύναμη του σαν ποπ καλλιτέχνης. Αν και όλα του τα άλμπουμ είναι καλά, γι'αυτό άλλωστε έχει και τόση επιτυχία, κατα την γνώμη μου είναι το καλύτερο άλμπουμ του μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει ούτε ένα τραγούδι που να πεις "δεν μ'αρέσει και τόσο" (γούστα είναι βεβαια αυτά) και δύσκολα μπορείς να επιλέξεις το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ. Φοβερή και μελωδική ποπ μουσική, ωραίοι στίχοι και φοβερές ερμηνείες είναι τα συστατικά που το κατατάσουν ως το καλύτερο άλμπουμ αλλά και φοβερό μουσικό αφού αυτός γράφει μουσική και στίχους.
6) Simone Cristicchi - Fabbricante di Canzoni
Αφού μίλησα για τον Biaggio Antonacci αυτομάτως έρχεται στο μυαλό μου ο αγαπημένος μου "εργοστασιάρχης τραγουδιών", ο Simone Cristicchi. Έκανε κατευθείαν αίσθηση τραγουδόντας "Vorrei cantare come Biagio Antonacci" πως θα ήθελε δηλαδή να τραγουδάει σαν τον Biagio και κατάφερε να αποκτήσει την αγάπη όλων (Φυσικά είναι φίλος με τον Biagio οπότε δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα). Αυτός ο δίσκος είναι άλλος ένας χείμαρος, αφού διακωμοδούσε με πολύ έξυπνο τρόπο και πολύ ευχάριστη μουσική την πραγματικότητα της σημερινής μουσικής: Με τις εταιρείες να είναι εργοστασιάρχες επιτυχιών και να μην νοιάζονται για την ποιότητα. Το άλμπουμ το ακούς μονομιάς, δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να μην αρέσει, γι'αυτό άλλωστε έγινε και κατευθείαν γνωστός. Είναι φυσικά ένας απο τους πιο αγαπημένους μου, το άλμπουμ το έχω πάντα μαζί μου. Εδώ θέλω να σας πω να προσέξετε το τραγούδι "L'isola" ένα φοβερό τραγούδι, ύμνος για ένα Ελληνικό νησί. Ο ίδιος ο Simone Cristicchi μου έχει πει οτι αγαπάει την Ελλάδα, έχει έρθει πολλές φορές και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι γραμμένο για την πρώτη φορά που ήρθε στην Ελλάδα, στην Σέρυφο. O Simone αγαπάει την Ελλάδα και οι Ελληνες αγαπάμε τον Simone Cristicchi.
7) Tiziano Ferro - Nessuno e' solo
Δεν νοείται καν λάτρης της Ιταλικής μουσικής όποιος δεν γνωρίζει τον Tiziano Ferro. Κατα γενική ομολογία ο πιο ταλαντούχος τραγουδιστής των τελευταίων ετών το 2006 βγάζει το πρώτο single "Stop! Dimentica!" που προκαλεί πανικό. Λίγο μετά βγάζει ολόκληρο τον δίσκο "Nessuno e' solo" που έγινε ο πιο πετυχημένος δίσκος του, κάθε τραγούδι του πέταγε κατευθείαν στην κορυφή και όχι άδικα. Ήταν το πρώτο ώριμο άλμπουμ του Tiziano και του έδωσε πλέον την παραδοχή όλων για την αξία του. Αν δεν έχετε αυτό το άλμπουμ στην συλλογή σας, τότε δεν μπορείτε να λέτε πως είστε λάτρεις της Ιταλικής μουσικής. Έτσι απλά.
8) Enrico Ruggeri - Rock Show
O Δεύτερος αγαπημένος μου τραγουδοποιός και με διαφορά. Όσοι με διαβάζετε συχνά ξέρω ότι σας έχω ζαλίσει με αυτό το άλμπουμ, αλλά τι να κάνουμε; Αδυναμίες είναι αυτές! Το 2008 όταν μας ανακοίνωνε πως θα βγάλει καινούριο άλμπουμ, ένα διαφορετικό άλμπουμ, αυτοβιογραφικό, σίγουρα δεν περιμέναμε να ακούσουμε ένα τόσο κορυφαίο άλμπουμ. Ο Καλύτερος δίσκος του 2008 ήταν πραγματικότητα και απο τότε δεν έλλειψε ποτέ απο την συλλογή μου. Ήταν απο τα πρώτα άλμπουμ που αγόρασα την επόμενη φορά που πήγα στην Ιταλία και μου κράτησε πολλές ώρες συντροφιά στις autostrade και στους δρόμους των ιταλικών πόλεων. Δεν βαριέσαι ποτέ να ακούς αυτό το άλμπουμ, είναι τέλειο απο κάθε άποψη: Μουσική, στίχοι, ερμηνεία. Πρέπει να το έχετε, δεν το συζητώ καν!
9) Gianna Nannini - Grazie
Όταν οι Ελληνες έμαθαν το παλιό της τραγούδι "Meravigliosa Creatura" η Gianna Nannini είχε ήδη επιστρέψει οπότε δεν αισθάνθηκαν την απουσία της. Η αλήθεια είναι όμως οτι το "meravigliosa creatura" του 2001 ήταν η τελευταία επιτυχία της.... μέχρι το 2006 που επέστρεψε δυναμικότερα στην ιταλική σκηνή με το άλμπουμ Grazie που της χάρησε μετά απο πάρα πολλά χρονιά την κορυφή. Το πρώτο single "Sei nell'anima" της χάρησε κατευθείαν την επιτυχία που έψαχνε και μόλις βγήκε ολόκληρο το άλμπουμ εκτοξεύθηκε τόσο σε πωλήσεις όσο και στα charts. Όλοι παραμιλούσαμε εκείνη την χρονιά για την επιστροφή της Gianna Nannini! Αν σήμερα την θεωρούμε ένα απο τα πιο κορυφαία ονόματα της Ιταλικής μουσικής, είναι ακριβώς αυτό το άλμπουμ που της χάρισε την επιστροφή.
10) Jovanotti - Buon Sangue
Στις αρχές του 2005 βγάζει ο Jovanotti το άλμπουμ "Buon sangue". Ήταν ήδη αγαπητός στο κοινό και ένα απο τα πιο μεγάλα ονόματα, αλλά το διπλό αυτό άλμπουμ απλώς έδειξε πως δεν σταματάει ποτέ να μας εκπλήσσει. Έγινε κατευθείαν επιτυχία και μέσα σε πολύ χρόνο έγινε ένα απο τα κλασσικά άλμπουμ ιταλικής μουσικής που πρέπει να έχει κάποιος. Όπου υπάρχει η υπογραφή του Jovanotti σημαίνει αυτόματα οτι είναι κλασσικό άλμπουμ. Έτσι απλά. Τα υπόλοιπα λόγια είναι περιττά.
Φτάσαμε όμως στα 10 άλμπουμ, γράφω εδώ και δυο ωρες αυτή την εγγραφή και δεν κατάλαβα τίποτα. Και αυτό διότι είναι πολλά ακόμα άλμπουμ που θα ήθελα να αναφερθώ. Για όσους απο εσάς ψάχνετε να βρείτε καλή ιταλική μουσική, σας ονομάζω ακόμα μερικά άλμπουμ που αξίζει να δώσετε την προσοχή σας όσο και στα παραπάνω: Luca Carboni - Le band si sciolgono, Elisa - Soundtrack 96-06, Gatto Panceri - Passaporto, Enrico Ruggeri - Tutto Ruggeri, Marco Masini - L'italia e altre storie, Ivano Fossati - L'Arcangelo, Laura Pausini - Primavera in Anticipo, Eugenio Bennato - Grande sud, Renato Zero - Renatissimo, Cesare Cremonini - Il primo bacio sulla luna, Milva canta Thanos Mikroutsikos, Fabrizio Moro - Pensa, Irene Grandi - Hits, La scelta - Il nostro tempo, αν και κάποια απο αυτά τα άλμπουμ είναι λίγο ασυνήθιστα και όχι τόσο "οικεία" σε όλους.
Καλή ακρόαση σε όλους!
Είμαστε χωρίς...!
Είμαστε χωρίς...!
Είμαστε χωρίς...!
Είμαστε χωρίς...!
